Hotel Zła II
Ma pani szczęście. Skończyło się tylko a|lekkim wychłodzeniu i niewielkich odmrożeniach.
Co pani robiła na zewnątrz?
Nie mogłam znaleźć toalety.
Marie, jeśli będziesz szukać toalety |na drugi raz powiedz mi o tym.
- Co ze staruszką |- Ma drobne odmrożenia.
Wygląda nieźle.
Co to, komitet pożegnalny? Świętujecie zamknięcie szpitala?
Nie. Nie wszyscy są|zgryźliwymi tetrykami, Hermann.
- Świętuję wspólnie spędzany czas |- Niektórzy wolą robić co innego.
Co za zamieszanie.
Camilla, może Ole będzie chciał coś|z tego żelastwa?
Nie, wystaw to gdzieś na dwór |Już i tak mamy zagracony garaż.
Dobra.
SZPITAL MIASTA OTTA
Hej.
O, nagle stałaś się mił .|Jak to możliwe?
Ole, jesteś tam
Tu Ole.
Dostaliśmy informację o jakimś auc e|porzuconym na drodze do Stehřtin
Sprawdzę to.
I na czym skończyliśmy? Masz już jakąś pracę na oku?
Dostałam propozycję z Ullevĺl |i zgodziłam się.
Wiem, że nie dokończyliśmy rozmowy. Ale to wyskoczyło nagle.
- Powiedz coś, prosz .|- Sprawdzę, o co chodzi z tym autem.
Dzięki.
Sądząc po warstwie śniegu, stoi tu dwa, trzy dni. Ktoś zgłosił zaginięcie?
Nie, w pobliżu nie ma żadnych domków wypoczynkowych.
Przynajmniej mamy numer rejestracyjny. Cześć.
Cholera!
Wczoraj do niego napisałem.
Dzwoniła jego matka i pytała, czy może tu zostać na noc.
- Co z ręką |- Swędzi.
Swędzi? To dobrze. Ręka dobrze się zrasta.
Problemy z Ole?
Wiesz jaki on jest. Dla niego wymarzone miejsce, to igloo gdzieś głęboko w górach.
Ja wolałabym dwa pokoje z kuchnią w Oslo.
W Oslo też są drzewa i śnieg.
Próbowałaś mu to powiedzieć?
To Ole.
Hej.
Nie widzę żadnych zewnętrznych obraże ,|ale jest dużo krwi.
Nie jest moja.
Tak.
Więc..
Twierdzisz, że z czwórką przyjació |wybrałaś się na wycieczkę snowboardową.
Jedno z was złamało nogę.
Więc włamaliście się do opuszczonego hotelu |by się tam schronić.
W tym hotelu wszyscy twoi przyjaciele zginęli.
A sprawcą mordu był...
... dziwnie wyglądający traper mieszkający w piwnicy.
Teraz on i twoi znajomi leżą martwi w lodowej szczelinie.
Dlaczego miałaś to ze sobą?
Do obrony, gdyby on wrócił.
I jak sądzicie?
- Jest spełna rozumu? - Jest jeszcze za wcześnie, by to stwierdzić.
Na wszelki wypadek pojedziemy tam i sprawdzimy to miejsce.
Kim, bierz pojazd śnieżny i wyposażenie do wspinaczki. Arne, ty weź skuter.
- A ty Sverre zostań tu na straży |- Na straży?
Obserwuj ją, póki nie dowiemy si ,|co tam się stało.
Ole, pomożesz nam?
- Jasne. - Dobrze.
Cześć.
Zobaczymy się w garażu.
Dobrze. Podgrzeję je sobi |w mikrofalówce.
Ragnhild, nagrasz mi "Boso przez świat"?
Jak myślisz, czy to prawda?
Niedługo się dowiemy.
Może z nią porozmawiasz |Pewnie potrzebuje rozmowy.
- Może lepiej zadzwonimy po kogoś |- Już dzwoniłem. Przyjadą jutro.
Więc teraz ty jesteś|najlepszym wyborem, Camilla.
Przepraszam. Chciałabym ci zmierzyć temperaturę.
- Czujesz się lepiej |- Tak.
It's getting better.
Przyniosłam ci zupę.
Zrobiłam ją sama.
Wiem, jak smakuje szpitalne jedzenie.
Dobrze.
- Daj nam znać, jeśli.. |- Dobrze.
- Cześć. - Cześć.
Tak...
- Nie mogę znaleźć toalety |- Pomogę pan
Kim?
Ile ci to jeszcze zajmie?
Już skończyłem.
Jesteś bardzo chora?
Nie za bardzo.
Ja też nie. Muszę tu czek ć,|aż mama mnie odbierze.
- Złamałeś rękę?
- Mocno bolało? - Tak, ale nie płakałem.
- Chcesz zagrać? Mam fajną bijaty ę.|- Nie, dzięki...
Jestem zmęczona.
Ok.
Hej...? Jak masz na imię?
Daniel.
Ja jestem Jannicke. Jak będziesz chciał |to możemy jutro pograć.
To było ostatnie. Zbieramy się i wracamy.
Ty i Johan zostańcie tutaj. Musimy zamknąć ten teren.
Tu?
Pewnie ci z laboratorium by tego chcieli.
Jak tu skończycie, musicie jeszcze sprawdzić hotel. Przykro mi.
Wybaczcie.
- Wydział kryminalny, z tej strony straż.</ |- Mówi komendant Einar Střle
Potrzebujemy pomocy. W szczelinie lodowcowej znaleźliśmy 5 ciał. Podejrzewamy morderstwo.
- Znaleźliście ślady mordercy? - Mamy go tutaj, jest martwy jak reszta.
Dziś jest już za póź o,|ale przyjedziemy do was jutro ra/
Teraz jesteście zdani na siebie.
Powinienem dać sobie radę|z pięcioma ciałami.
Ma podbite oko?
To wygląda na znamię.
Co się dzieje? Mam nada |ją obserwować? Einar?
Ktoś musi jej powiedzie ,|że znaleźliśmy ciała jej przyjaciół.
Trzymaj. Włóż ubrania i biżuterię|do tych torebek,
i pamiętaj, żeby je właściwie opisać, Audhild.
- Mam to zrobić sama |- Niedługo wrócę.
Osoby zaginione Nierozwiązane sprawy
"Chłopiec zaginął bez śladu"
Halo?
- Wybacz. Przeszkadzam? - Nie. Nie przeszkadzasz.
O cholera...!
Nie wygląda jak przeciętny turysta w Norwegii.
Chyba wziął "Pięć zasad wspinaczki" na serio.
Tak. "Bądź przygotowany na pogorszenie pogod |nawet na krótkich wyprawach"
O, znasz to. Lubisz wspinaczkę?
Nie, ale jeden idiota próbował mnie przekonać -
- że zasada czwarta to: "Wyprawiaj się z doświadczonymi ludźmi."
Chciałeś czegoś ode mnie?
Nie, przyszedłem tu na rekonesans...
Nie rekonesans. Sprawdzam tylko, czy wszystko w porządku.
Może zobaczymy się później. Cześć.
"Twoi przyjaciele są teraz w kostnicy na dole. |Jak mam jej to niby powiedzieć?
Poradzisz sobie. Radzisz sobie z ludźmi.
Nie. Co ty mówisz? Nie radzę sobie nawet z tobą.
Chodź do mnie, Camilla.
- Myślałam, że śpisz. - Nie.
Właśnie wrócili z gór. Przywieźli tu ciała twoich przyjaciół.
Chcesz ich zobaczyć?
- Możecie przestać mnie straszy ?|- Wybacz.
- Przyszłaś mi pomóc |- Przyprowadziłam kogoś.
Jest zimny jak lód.
Bandyto! Nienawidzę cię!
Szlag. To ślady krwi?
- Tu Kim, zgłoście się.</i |- Tu Sverre
- Gdzie jesteście? - Właśnie weszliśmy do hotelu.
- Musicie wracać do szczeliny.</i |- Szlag by to..
Myślę, że może tam być|coś jeszcz
Zrozumiałem.
"Zaginęli narciarze" "Bez śladu"
"Grupa młodzieży zagubiła się w górach"
Ty...
- Chciałam... - Wszystko w porządku.
Dzięki.
Mogę cię prosić na słowo, Camilla?
- Niedługo wrócę, ok |- Dobrze.
Co ty do cholery wyprawiasz, Camilla? Zwiedzanie kostnicy?
- Myślę, że to jej pomogło |- Powiedz jej, że to witaminy.
- Chcesz ją otumani ?|- Zaatakowała policjanta, Camilla.
- Hermann... - Zrób co ci powiedziałem.
Johan?
Znalazłeś coś?
Masz tam coś
Mam cholernie złe przeczucia.
Co to jest?
Audhild!
- Ok, pomóżcie mi. - To się trzyma.
Trzyma? Co do cholery masz na myśli?
Odsuń się.
Na ciało. Odsuńcie się, odejdźcie.
Takie rzeczy się już zdarzał .|Wychłodzenie zapobiegło rozpadowi komórek.
Były przypadki, gdzie serce zwalniało do 10-20 uderzeń.
- A co do tych ran... - Ale on był martwy.
A kto się tym zajmie?
Już.
- Boisz się krwi?
Prędzej bym pomyślał że pielęgniarki to kochają. .|Dlaczego więc nią zostałaś?
Przez strój. Faceci lubią pielęgniarki.
- Właśnie przez to zostałem policjantem. - Dużo facetów leci na mundur?
Nie, to nie tak.
Żartowałam.
Świetnie w nim wyglądasz. Pewnie słyszałeś to wiele razy?
Tak, raz. Powiedziała mi to mama.
Hej...
Ty też pięknie wyglądas |w tym stroju.
- Dzięki. - Nie ma za co.
- To cześć. - Cześć.
- Myślałam, że odszedłeś z pracy |- Bo odszedłem.
Była bardzo pobudzona, jak na kogoś |kto dostał 60mg środka uspokajającego.
Wiem, że nie jesteś dziś ze mn e|zbyt zadowolony, Hermann.
Jestem pewien, że będziesz świetnym doktorem, Camilla.
Halo?
Sverre?
Nie!
Nigdy w życiu bym nie zgadł...
Ale to nie było tak.
Ok...
Nie powinno już zadziałać|zasilanie awaryjne?
Poszedł się pobawić, jak zaws/
Ale już nie wróci
- Nie robił tego już wcześnie ?|- Nigd
Poszedł się pobawić, jak zaws/
Ale już nie wróci
Poszedł się pobawić, jak zaws/
...pobawić, jak zawsze
"W górach znaleziono odartego ze skóry psa"
"Cmentarzysko zaszlachtowanych owiec na górskim pastwisku"
"Makabryczne wydarzenia wystraszyły obsługę hotela"
"Przeżył pożar w opuszczony |górskim hotelu"
"Wisiał na włosac |- mówi lekarz Haldor Mćkland."
Haldor, słucham.
- To coś u nas, bo lampy na ulicy działaj .|- Pójdę włączyć generator.
Sprawdź, co u pacjentów.
Halo?
O Boże.
Co?
To oni...
Audhild?
Co do...?
Nie zbliżaj się.
Nie zbliżaj się do mnie!
Szukali tej rodziny przez pięć dni, bezskutecznie.
Wszyscy mieli już dość |chcieli wracać do domów.
Niektórzy zresztą wcześnie |tygodniami szukali chłopaka.
Więc był pan w hotelu |kiedy zaczął się pożar?
Tak, o ile wiem.
Jeszcze jedno piwo, Haldor? Musimy zamykać.
W raporcie policyjnym stwierdzono, że to małżeństwo zginęło w lawinie -
- kiedy poszukiwali syna.
Tak przynajniej brzmi oficjalne oświadczenie.
Ten chłopak nie był do końca normalny.
Nie wiedziałeś |Urodził się martwy.
W mojej 40-letniej lekarskiej praktyce, nie spotkałem się z podobnym przypadkiem.
Był oficjalnie martwy przez cztery godziny |Spisano nawet świadectwo zgonu.
Gdy nagle jego serce zaczęło bić.
Nie płakał ani razu, jak się zbudz ł.|Po prostu tam leżał.
Cichy jak mysz.
- Wyłączyli światło? - Hej, Daniel. Pomożesz mi?
Pomóż mi to rozciąć.
Poszukaj w tej szafce jakichś ostrych nożyczek.
- Dlaczego cię przywiązali |- Cicho. Poszukaj jakichś nożyczek.
Tam.
Ale jeśli lekarze cię przywiązali |to powinnaś tam zostać.
To nie jest już potrzebne |Trochę się rzucałam podczas snu.
Przynieś nożyczki. Chodź.
Tu. Właśnie. Przetnij tutaj.
Tu.
Daniel, czy w całym szpitalu jest tak ciemno, jak tu?
Tak.
Przejdziemy się kawałek |ale musimy być bardzo cicho, ok?
- Hej ... - Nic mi nie jest.
Chodź.
Co tu jest?
- Hej... - Był tam ktoś?
Nie.
Chodź.
Ale...
Usiądź tu w kącie |O tu.
Słuchaj, muszę pojść dalej korytarze |i spróbować...
- Zrobiłem coś złego |- Nie.
Poczekaj tu chwilę |ja zaraz wrócę.
To coś jak gra w chowanego |Lubisz się w to bawić?
Bądź cicho |Dobrze. Zaraz wracam.
Myślisz, że będzie dziś śnieżyca?
Hej, dodzwoniłeś się do O e|i Camilli. Zostaw wiadomość. Bi
Ole? Ole, gdzie jesteś?
Tu jest piekło. Zginęło parę osób.
Musisz sprowadzić pomoc |Sprowadź tu pomoc, ok?
- Jannicke. - Nawet nie drgnij.
W porządku. Nic się nie wylało.
Wszystko w porządku.
Telefon...
Halo?
- Ile jest tu osób? - Oprócz nas, pięć.
- Chłopczyk. - Daniel?
Starsza pani, and Audhild.
Nie, tylko czworo.
- Liczyłaś policjanta |- Troje.
- A doktor? - Poszedł włączyć zasilanie.
Ok. Pójdziemy najpierw po Daniela, a potem po babcię. Ok?
Ok.
- Chodź |- Muszę znaleźć Hermanna.
- Chodź |- Nie.
Chodź!
Co robicie?
Hej.
Chodź.
- Zamknęłyśmy go w podziemiach. - Jest tam ktoś jeszcze?
Nie możesz tego zrobić. Kim!
- Uspokój się |- Nie macie pojęcia co tam jest!
Wiem więcej, niż ci się zdaje.
- Jest tam jeszcze parę osób |- Uspokój się i wsiądź do samochodu.
Ona mi tam ocaliła życie.
Nie możemy dawać broni cywilom |Powiedz mi, co tam się stało.
Pasuje? Dobrze.
Ole, co ty robisz?
Ole, nie idź tam.
Będzie dobrze, ok? Zaufaj mi.
Będzie dobrze.
Nie kontaktuj się, dopóki sami się nie zgłosim ,|żeby nie zdradzać naszych pozycji.
Czysto.
Ole, osłaniaj mnie.
- I co teraz? - Wycofujemy się.
Co z cywilami? I Sverre'm?
Wiem o co ci chodzi, ale te drzwi mówią mi coś zupełnie innego.
Wycofamy się i poczekamy na posiłki.
- Wychodzimy. - Przyjąłem.
- Macie go? - Nie, nie było go w podziemiach.
Przyjąłem.
- Powtórz ostatnie słowa. - Ok.
Przyjąłem.
Osłaniajcie od przodu. Ole, osłaniaj tyły.
Szlag.
- To Sverre. - Kim, czekaj!
Ole, osłaniaj nas!
Kim!
Einar!
Ole, uważaj!
Einar? Einar, odbiór.
Einar, zgłoście się |Einar, możesz zdać mi raport?
Zgłoś się, Eina
Einar?
Einar, do cholery, odbiór.
Wypuść mnie i pójdziemy tam razem, ok?
Byłam w łazience.
Ok. Ok.
Chodźmy.
O Boże!
Camilla, podnieś pistolet |Na podłodze!
Camilla, podnieś ten pistolet!
Rusz się.
Podnieś go!
Nie!
Ole!
Cholera! Niech to szlag!
Chodź tutaj, pieprzony draniu!
Oszalałaś?
Zginiesz, Jannicke.
"Księga Gości Hotelu w Górach Stehře"
"12-13 luty 2006"
"Byliśmy tu."
Kurwa.
Co?
Camilla.
Jannicke.
On nie żyje.
Już raz go zabiłam.